حسینی، م.، رضوی، ف. و محمدی، س. (۱۳۹۸). رابطه هوش هیجانی با تعهد سازمانی و رضایت شغلی در کارکنان دانشگاههای دولتی. مدیریت رفتار سازمانی، ۵(۲)، ۷۵–۹۰.
دهناد، ویدا. ( 1400 ). نظریه خود تعینگری و ارتباط ن آن آن با نظریه هدفگذاری، رویش روانشناسی، 10(60)، ص 172.
طاهرزاده، طیب. (1393). اثر بخشی ورزش بر میزان عزت نفس ، شادکامی و کیفیت زندگی جوانان ، پایان نامه کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاداسلامی.
عبداللهی، بیژن و همکاران. (1391). بررسی هوشی هیجانی و رابطه آن با سرمایه اجتماعی، تحقیقات مدیریت آموزشی، 4(2)، صص 77-88
موسوی، ر. (۱۴۰۰). بررسی ارتباط هوش هیجانی با تعهد سازمانی در مراکز پژوهشی. روانشناسی کاربردی، ۱۳(۴)، صص ۴۵–۶۰.
یزدانپرست، مهدی. (1397). بررسی رابطه هوش هیجانی و تعهد سازمانی، جهان نوین،
شماره 2 .
Allen, N. J., & Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance, and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology, 63(1), 1–18.
Bar-On, R. (2000). Emotional and social intelligence: Insights from the Emotional Quotient Inventory (EQ-i). In R. Bar-On & J. D. A. Parker (Eds.), Handbook of emotional intelligence. Jossey-Bass.
Goleman, D. (1998). Working with emotional intelligence. Bantam Books.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work. Wiley.
Locke, E. A. (1976). The nature and causes of job satisfaction. In M. D. Dunnette (Ed.), Handbook of industrial and organizational psychology. Rand McNally.
)